ಶಪಿತನ ಹಾಡು 7

೧೭
ಕತೆ ದುಃಖಾಂತ್ಯವೆಂಬುದ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ
ಆದರೆ ಯಾರನೂ ನಾ ದೂರಲೊಲ್ಲೆ
ಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ ಸುರಿಸುತಿದ್ದೆ
ತಪ್ಪುತಿತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಕಣ್ಣಾಗುವುದು ಒದ್ದೆ

೧೮
ಪಾಪ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ, ಬಲು ಘೋರ ಶಾಪ
ಮಿಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಶಾಪನಾಶಿನಿಯಿಲ್ಲ
ಶಪಿತ ಮೊಣಕಾಲುದ್ದ ನೀರಿಗಿಳಿದರೂ
ಅದೆ ಸಮುದ್ರವಾಗಿ ಮುಳುಗುವನಲ್ಲ