ಅಪ್ಪಿ -ತಪ್ಪಿ

ಅಷ್ಟಲಕ್ಷ್ಮಿಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ
ನೀವಾಳಿಸಿ ಎಸೆದ ಮೇಲೆ
ನನ್ನ ಇಷ್ಟಲಕ್ಷ್ಮಿ
ಮೂಡಿಬರುತಾಳೆ

ಥಳುಕಿಲ್ಲ ಬಳುಕಿಲ್ಲ
ಕತ್ತಲೊಳಗಿಂದ ತೇಲಿಬರುತಿರುವ
ನಿರಾಭರಣೆಯ
ಸೊಗಸೇ ಬೇರೆ

ಬಂದಳೆ ನಿಂದಳೆ
ತಬ್ಬಿದಳೆ ನನ್ನ ಸವರಿದಳೆ ಬೆನ್ನ
(ಅವಳ ಪರಿಮಳ ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನ)
ಸುತ್ತ ಆವರಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಕತ್ತಲೂ ಉನ್ಮತ್ತ

ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗದೇ ಕತ್ತಲು
ಅವಳ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಮುಚ್ಚಿದ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೂ ಅದೇ ಕತ್ತಲು

ಬೆನ್ನ ಸಂತೈಸುತ್ತಿರುವ ಅವಳ
ಕಣ್ಣೊಳಗಿರಬಹುದು ಪ್ರೇಮದ ಬೆಳಕು
ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು
ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಧೈರ್ಯವುಂಟೆ ನನ್ನಲಿ

ಮಿಸುಕಿದರೆ ಕರಗೀತು ಅಲುಗಿದರೆ ನಲುಗೀತು
ಉಸಿರಾಡಿದರೂ ಕಲಕೀತು ಈ ನನ್ನ ಜೀವದ ಚಿತ್ರ
ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ ಹೇಳು ನಿನಗೆ
ಕಳೆದುಕೊಳುವ ನೋವನ್ನು ಮಿತ್ರ

ಈ ಅದ್ಭುತ ಕ್ಷಣವೀಗ
ಜಾರಿ ಹೊರಬಿದ್ದಿದೆ ಕಾಲಚಕ್ರದಿಂದ
ಸೊಗಸಾದ ಒಂದು ಮೌನಬಿಂಬವಾಗಿ
ತೂಗಿದೆ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ

ಇನ್ನು ಕೂಗದಿರಲಿ ಕೋಳಿ
ಆಗದಿರಲಿ ನಾಳೆ
ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದೆ:
ನಿನ್ನೊಲುಮೆ ನಮಗಿರಲಿ ತಂದೆ
ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸದಿರು ಮುಂದೆ!